Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zniesienia opłat za korzystanie z autostrad przez ciężarówki i zrekompensowania koncesjonariuszom utraconych z tego tytułu dochodów

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację Pani Poseł Anny Sobeckiej z dnia 21 maja 2005 roku (SPS-0202-10158/05) uprzejmie przekazuję na ręce Pana Marszałka poniższe wyjaśnienia.    W dniu 25 maja 2005 r. Rada Ministrów, po uzgodnieniach międzyresortowych, przyjęła projekt nowelizacji ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz ustawy o transporcie drogowym. Projekt ten ma na celu dostosowanie polskiego prawa do standardów Unii Europejskiej, w aspekcie ujednolicenia systemu opłat za korzystanie z infrastruktury drogowej. Obecnie projekt ustawy, zgodnie z którą za przejazd autostradą Koncesjonariusze - spółki budujące i eksploatujące autostrady nie będą pobierały opłat od przedsiębiorców wykorzystujących w transporcie pojazdy o masie powyżej 3,5 tony, rozpatrywany jest przez Komisję Infrastruktury Sejmu RP.    Treść niniejszej nowelizacji przed przedstawieniem Radzie Ministrów była szeroko konsultowana. W ramach tych konsultacji swoje uwagi do projektu przedstawił m.in. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wszystkie zastrzeżenia przedstawione przez UOKiK zostały uwzględnione w treści projektu ustawy. Ostateczna wersja projektu ustawy była zaakceptowana przez Prezesa UOKiK Pana Cezarego Banasińskiego.    Mechanizm określania należnych Koncesjonariuszom kwot rekompensaty szczegółowo opisany został w art. 1 ust. 1 projektu ustawy. Zgodnie z tym artykułem ustala się, iż zwrot środków finansowych przysługuje w wysokości kwoty odpowiadającej iloczynowi rzeczywistej liczby przejazdów autostradą pojazdów samochodowych, za które została uiszczona opłata za przejazd po drogach krajowych, pobierana na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, oraz wynegocjowanej ze spółką stawki opłaty za przejazd autostradą pojazdów, których kategorię określa rozporządzenie wydane na podstawie art. 37d ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, nie wyższej jednak niż obowiązująca przed przystąpieniem do negocjacji.    Przychód spółek w wyniku wprowadzenia nowelizacji znacząco wzrośnie, ale nie odbędzie się to kosztem finansów publicznych. Każda z obowiązujących umów koncesyjnych zawiera mechanizm podziału zysku, który stwierdza, iż zysk Spółki powyżej 10% podlega podziałowi pomiędzy akcjonariuszy spółki oraz KFD. Ponadto, w wyniku wzrostu zysku do kolejnego określonego poziomu, przewidziany jest wzrost udziału Funduszu. Udział Funduszu w zyskach Spółek przy najbardziej korzystnym schemacie podziału może wynieść 80% wartości zysku.    W efekcie mechanizm podziału zysku, przewidywany w kolejnych przygotowywanych umowach o budowę oraz eksploatację lub wyłącznie eksploatację autostrady, umożliwia nie tylko uzyskanie środków przez Fundusz, ale gwarantuje odzyskanie przez Fundusz środków finansowych ewentualnie wypłaconych ponad kwoty rzeczywiście należne.    Rozwiązania ustalone w umowach koncesyjnych dotyczące podziału zysków między akcjonariuszy a KFD powodują, że wpływy do KFD rosną nieproporcjonalnie do wzrostu zysku. Kilkuprocentowy wzrost zysku obliczony na koniec poprzedniego roku ponad wyżej wymieniony próg powoduje wzrost udziału funduszu o średnio kilkadziesiąt procent.    Ponadto, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Komisja Europejska musi zostać poinformowana o planowanej do wprowadzenia zmianie istniejącego systemu pomocy publicznej w terminie odpowiednim do przedstawienia uwag. Komisja wszczyna procedurę, w wyniku której termin wejścia w życie przepisów zostaje odsunięty do czasu wydania przez nią decyzji końcowej, tylko w przypadku uznania, iż zmiana planowana do wprowadzenia jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 Traktatu. Mając na uwadze, iż w żaden sposób projekt nie zakłóca konkurencji i nie wpływa ograniczająco na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi, nie ma podstaw do uznania go za niezgodny ze wspólnym rynkiem.    W związku z powyższym obawa naruszenia zasad udzielania pomocy publicznej nie znajduje uzasadnienia. Nie ma również podstaw do uznania za niedozwolony projektu, który jest zgodny z zasadami wspólnego rynku UE.    Z szacunkiem    Sekretarz stanu    Jan Ryszard Kurylczyk    Warszawa, dnia 29 czerwca 2005 r.