Debaty sejmoweVI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie realizacji ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych

   Szanowny Panie Marszałku! Niniejszym uprzejmie przekazuję odpowiedzi na zapytania poselskie zawarte w interpelacji pani poseł Małgorzaty Okońskiej-Zaremby (sygn. SPS-0202-2308/99), która wpłynęła do Ministerstwa Finansów w dniu 4 sierpnia 1999 r.    Ad 1. Uprzejmie proszę pana ministra o wyjaśnienie, dlaczego minister finansów w niektórych przypadkach podejmuje działania zgodnie z brzmieniem art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy (np. Intergra, Casinos Poland, zezwolenie na kasyno w Zgorzelcu), a w innych nie realizuje nakazu ustawowego i nie cofa udzielonych zezwoleń (np. Casino Lubuszanin, Casinos Poland).    Działalność w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych jest formą działalności gospodarczej podlegającej w ramach prawa materialnego regulacjom i ograniczeniom wynikającym z przepisów ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, w ramach zaś prawa proceduralnego również przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego.    Zgodnie z art. 52 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych w razie stwierdzenia, że podmiot, któremu udzielono zezwolenia, narusza ustawę, uchybia przepisom regulaminu bądź narusza warunki zezwolenia, minister finansów może wydać w formie decyzji polecenie usunięcia nieprawidłowości. W przypadku niezastosowania się podmiotu do wydanego polecenia lub powtórnego wystąpienia ww. okoliczności minister finansów cofa zezwolenie.    Zarówno zasady konstytucyjne, jak również ogólne zasady postępowania administracyjnego nakazują organom administracji działanie na podstawie przepisów prawa, jednocześnie wskazując, że należy załatwić sprawę przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu strony postępowania administracyjnego, w tym przypadku podmiotu prowadzącego działalność w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych.    Podmiot urządzający gry losowe lub zakłady wzajemne uiszcza, zgodnie z przepisami ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, zarówno opłaty za udzielone zezwolenie, jak i określone podatki. Płatności te stanowią dochód budżetu państwa. Zatem w interesie społecznym leży niewątpliwie pozyskiwanie środków finansowych do budżetu poprzez m.in. wpływy z opłat za udzielone zezwolenia czy podatki od gier.    Organ administracyjny działający na podstawie przepisów prawa jest również zobowiązany, w ramach możliwości wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków, załatwić sprawę zgodnie ze słusznym interesem strony, jeżeli interes społeczny nie stoi temu na przeszkodzie.    Tak więc minister finansów w ramach sprawowania nadzoru nad realizacją ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, korzystając z przysługujących mu środków, w tym również tych przewidzianych w art. 52 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, kierować się musi również uwzględnieniem interesu społecznego oraz słusznego interesu strony.    Kierowanie się powyższymi zasadami znalazło odzwierciedlenie w rzeczywistych działaniach ministra finansów w zakresie stosowania art. 52 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych w następujący sposób:    Intergra Sp. z o.o. - spółka nie wykonała polecenia przedłożenia gwarancji wypłacalności nagród w związku z prowadzoną loterią fantową pod nazwą ˝Dar serca˝, uznając takie działanie, wbrew jednoznacznemu przepisowi art. 32 ust. 2 pkt 8 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, za bezzasadne.    Casinos Poland Sp. z o.o. - zezwolenie na kasyno w Zgorzelcu - spółka nie wykonała polecenia podjęcia działalności w kasynie gry, nie wyczerpała również przysługujących jej środków odwoławczych, powodując tym samym konieczność cofnięcia uzyskanego zezwolenia.    W przypadku ww. spółek zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie przepisu art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, a takiemu rozstrzygnięciu nie sprzeciwiał się ani interes społeczny, ani słuszny interes obywateli.    W przypadku Casino Lubuszanin Sp. z o.o., Casinos Poland Sp. z o.o. jak również Betako Sp. z o.o. spółki te podjęły działania prawne i gospodarcze, aby uwiarygodnić możliwość stabilnego prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych. Podmioty te nie odmówiły wykonania decyzji polecającej usunięcie nieprawidłowości, nie zdołały jedynie dokonać tego w wyznaczonym terminie m.in. ze względów ekonomicznych.    Odnosząc się do stwierdzenia pani poseł, że w ustawie o grach losowych i zakładach wzajemnych nie ma zapisu mówiącego, że ze względów ekonomicznych i społecznych minister finansów może uchylić cofnięcie zezwolenia, należy zauważyć, że możliwe jest uchylenie decyzji cofającej zezwolenie, o ile zachodzą odpowiednie przesłanki, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.    Tak więc przy podejmowaniu działań w stosunku do spółek Casino Lubuszanin Sp. z o.o., Casinos Poland Sp. z o.o. oraz Betako Sp. z o.o. minister finansów, stosując art. 52 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, dokonał interpretacji przepisów materialnych w sposób odpowiadający celom, jakim mają one służyć, nie przekraczając przy tym zakresu przyznanych mu uprawnień i środków, oraz kierował się względami interesu społecznego, jak również słusznym interesem podmiotów. Takie działanie jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi oraz ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego.    Ad 2. Dlaczego w informacji o realizacji ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych za rok 1997 (druk nr 856) przekazanej do Sejmu w dniu 28 grudnia 1998 r. Spółkę Se Ma Casino uznano za podmiot prowadzący działalność w zakresie gier losowych, a w odpowiedzi na moją interpelację uznano, że spółka takim podmiotem nie była?    W informacji o realizacji ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, w załączniku nr 2 wymieniono wszystkie spółki posiadające zezwolenie ministra finansów na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych, w tym Spółkę Se Ma Casino jako podmiot, który posiadał zezwolenie na prowadzenie kasyna gry w Międzyzdrojach. Minister finansów przy opracowywaniu przedmiotowej informacji nie mógł nie uwzględnić Se Ma Casino Sp. z o.o. jako spółki nieistniejącej, gdyż spółka faktycznie posiadała zezwolenie i mogła w okresie 3 lat od daty wydania decyzji prowadzić działalność w kasynie gry w Międzyzdrojach.    W odpowiedzi na interpelację pani poseł z dnia 17 czerwca 1999 r. dotyczącą uprawnień ministra finansów do korzystania z zabezpieczeń finansowych w przypadku, gdy podmiot urządzający gry losowe nie realizuje obowiązku podatkowego, nie wymieniono spółki Se Ma Casino Sp. z o.o., gdyż postępowanie egzekucyjne prowadzone było przez Izbę Skarbową w Szczecinie po zaprzestaniu prowadzenia działalności przez spółkę w kasynie gry w Międzyzdrojach. Wobec powyższego postępowanie egzekucyjne nie dotyczyło podmiotu urządzającego gry losowe i było prowadzone w okresie, w którym nie występowała już konieczność ochrony interesu finansowego uczestników gier.    W celu pełniejszego zobrazowania przedmiotowej sprawy informuję panią poseł, że zezwolenie na prowadzenia kasyna gry na okres 3 lat Se Ma Casino Sp. z o.o. otrzymała w dniu 23 czerwca 1995 r. Pismem z dnia 16 sierpnia 1996 r. spółka poinformowała ministra finansów, że na podstawie wspólnego stanowiska udziałowców oraz zgodnie z podjętą uchwałą rady nadzorczej w okresie od dnia 1 września 1996 r. do 31 grudnia 1996 r. przeprowadzony będzie remont i modernizacja pomieszczenia, w którym znajduje się kasyno, i w związku z tym na okres ten działalność w zakresie gier losowych będzie zawieszona. W listopadzie 1996 r. zespół kontroli i nadzoru Departamentu Gier Losowych i Zakładów Wzajemnych podczas wykonywania czynności kontrolnych stwierdził, że nie rozpoczęto remontu i modernizacji pomieszczenia, w którym mieściło się kasyno gry. Ponadto stwierdzono, że spółka posiada zaległości z tytułu podatku od gier.    W związku z tym, że z początkiem 1997 r. spółka Se Ma Casino Sp. z o.o. nie podjęła działalności w kasynie gry w Międzyzdrojach i jednocześnie nie uregulowała swoich zobowiązań, w dniu 27 kwietnia 1997 r. minister finansów przesłał pełnomocnictwo Izbie Skarbowej w Szczecinie do skorzystania ze złożonego zabezpieczenia finansowego.    Ad 3. Proszę o informację, w ilu przypadkach korzystano ze złożonych zabezpieczeń celem realizacji roszczeń grających.    Z uwagi na fakt, że spółki wywiązują się ze swoich zobowiązań wobec uczestników gier i zakładów, dotychczas nie zachodziła konieczność korzystania z zabezpieczeń celem realizacji roszczeń grających. Powyższy stan faktyczny nie oznacza jednak, że należałoby zrezygnować z określonej w art. 38 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych ochrony interesu finansowego uczestników gier.    Ad 4. Proszę o informację dotyczącą wysokości zaległości w podatku od gier, jak również o wysokości wyegzekwowanego podatku działaniami urzędów skarbowych.    Zaległości z tytułu podatku od gier podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych na podstawie zezwolenia ministra finansów wg stanu na dzień 30 czerwca 1999 r. wynosiły 10,2 mln zł. W 97% ww. kwota zaległości dotyczy jednego podmiotu, który na decyzje ministra finansów stwierdzające nieważność decyzji umarzających spółce zaległości podatkowe złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.    Pozostała kwota ww. zaległości objęta jest postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez właściwe urzędy skarbowe. W wyniku podjętych działań przez urzędy skarbowe w lipcu br. wyegzekwowano kwotę 32,3 tys. zł.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Jan Rudowski    Warszawa, dnia 24 sierpnia 1999 r.